Resim benim için bir dinlenme, rahatlama alanı. Yaşamın başka alanlarında sözgelimi bir hukukçu olarak yada öncelikle anne olarak duyduğum endişe yok burada. Benim yaptığıma gerçekleri ifade için güzellikleri iyilikleri göz ardı edip çirkinliklere ve acılara alışmış duyarsızlaşmış insanlara tepki olarak yine insanların yarattıkları çirkinliklerle yüzleştirmek yerine unutulan güzelliklerle… doğanın ta kendisi ile yeniden buluşturmak denebilir. Onlar benim duşünce dünyamı değil, sadece duygularımı yansıtıyorlar. Birileri benim resmimi sanat eseri, beni de sanatçı olarak görürmü pek derdim değil.

Ancak sanat dünyasına girdiğim yaşamım son beş yılında büyük bir yoğunlukla resmi ve sanat dünyasında iz bırakmış gelmiş geçmiş ressamları tanımaya ve anlamaya calışarak değişik atölyelerde değerli hocalarla calışmalar yaparak, çok çok okuyarak, pek çok müze ve cağdaş sanat galerisi gezerek bu konuda ciddi bir birikim elde ettiğimi düşünüyorum. Buna karşılık resme profesyonelce yaklaşmak istemiyorum. Yaptıklarımdan ve yapacaklarımdan ne benim nede hocalarımın sorumlu tutulmalarını istemiyorum. Burası benim özgürlük alanım ve hep böyle kalacak. Ve biliyorumki bu amatör ruhla bu heyecanla, bu keyifle bu alanda hep olacağım bundan böyle…